قطبش‌‌غلظت در فرایندهای غشایی، پدیده‌ای است که بر اثر افزایش تدریجی غلظت ماده با تراوایی کمتر، در نزدیکی سطح غشا و ایجاد گرادیان غلظت تا فاز توده، به کاهش نیروی‌محرکه تراوایی و گزینشپذیری و سرانجام افت عملکرد و بازدهی جداسازی منجر می‌شود. با ورود نسل جدید غشاهای بسپاری با شار و تراوایی بالاتر، اثر قطبشغلظت به عنوان عاملی مهم و تأثیرگذار در مدل‌سازی و ارزیابی بازدهی غشاهای جداسازی گاز بیش‌ازپیش مورد توجه قرارگرفته است. در سالهای اخیر، معادلات متعددی توسط محققان مختلف به‌منظور تبیین قطبش‌غلظت و تحلیل آثار آن بر عملکرد جداسازی گاز توسعه‌ یافته‌ است. با توجه به پیچیدگی مباحث مربوط به پدیده قطبش‌‌غلظت، لزوم بررسی و بازنگری عمیق موضوع و ارائه نتایج و جمع‌بندی براساس رویکردی واحد ضروری به‌نظر می‌رسد. هدف از مقاله پیش‌ رو، ارائه اصول نظری، نقد و بررسی مهمترین پژوهش‌های انجامشده درزمینه قطبش‌غلظت، ارائه معادلات حاکم و تحلیل و تفسیر آثار آن در مدل‌سازی عملکرد غشاهای بسپاری جداسازی گاز است.