انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Experimental Investigation of Foam Flow Dynamics for Enhancing Gas Injection Performance in Layered Heterogeneous Micromodels مطالعۀ آزمایشگاهی دینامیک جریان فوم برای افزایش عملکرد تزریق گاز در میکرومدل لایه‌ای ناهمگن 8 20 218467 10.22034/ijche.2025.466910.1427 FA امیرحسین مولایی کارشناسی ارشد مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی تبریز محمد سیم جو دانشیار مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی تبریز Journal Article 2024 07 09 Controlling the flow path of injected fluids in layered heterogeneous oil reservoirs remains a critical challenge for enhancing the performance of gas-based enhanced oil (EOR) recovery processes. Foaming the injected gas is a promising method to address this challenge by creating selective flow resistance and improving fluid diversion. Foam generates resistance in high-permeability layers, effectively diverting injected fluids toward lower-permeability zones and improving sweep efficiency. To optimize this process, a pore-scale understanding of foam flow behavior and the underlying mechanisms of fluid diversion is essential. In this study, the flow behavior of foam was investigated under two conditions: (1) in the absence of oil (simulating aquifer conditions) and (2) in the presence of water-flood residual oil. A micromodel with two interconnected layers of contrasting permeabilities was designed to simulate layered heterogeneous porous media. Results demonstrated that in the absence of oil, foam generation effectively diverted the injected fluid flow into the lower-permeability layer. In the presence of oil, foam effectively controlled the injected gas front, significantly increasing residual oil production from 3% to 75%. These findings support the significant potential of foam to enhance gas-based EOR processes and increase incremental oil recovery. This study also highlights foam injection as an effective strategy for controlling fluid flow paths in layered heterogeneous porous media and significantly boosting residual oil production. By increasing fluid viscosity and flow resistance in high-permeability layers, foam diverts fluids to low-permeability zones, thereby enhancing the efficiency of gas injection processes. کنترل مسیر سیال تزریقی برای بهبود عملکرد فرایندهای گازپایه به‌ویژه در شرایط مخازن نفتی ناهمگن، یکی‌از چالش‌های اساسی در تولید نفت است. یکی‌از روش‌های مؤثر برای مقابله‌با این چالش، فوم‌سازی گاز تزریقی است. فوم با ایجاد مقاومت در لایه‌های با تراوایی بالا، موجب انحراف جریان سیال به‌سمت لایه‌های کم‌تراوا می‌شود. بااین‌حال، برای دستیابی‌به این عملکرد، بررسی رفتار جریانی فوم درمقیاس حفره ضروری است تا سازوکار‌های مؤثر در انحراف سیال به‌خوبی تبیین‌شود. در این مطالعه، رفتار جریان فوم در شرایط غیاب نفت (مشابه شرایط آبخوان) و درحضور نفت باقی‌مانده بررسی‌شد. بدین‌منظور، الگویی از محیط متخلخل طراحی‌شد که شامل دولایه با تراوایی مختلف است که بایکدیگر در ارتباط سیالی هستند. نتایج نشان‌داد که در شرایط بدون نفت، حضور فوم سبب‌می‌شود تا جریان سیال تزریقی به‌سمت لایۀ با تراوایی کمتر منحرف‌شود. هم‌چنین، درحضور نفت، فوم توانست عملکرد مطلوبی در کنترل جبهۀ حرکت گاز تزریقی داشته‌باشد، به‌طوری‌که منجربه افزایش تولید نفت باقی‌مانده از ۳ درصد به ۷۵ درصد شد. این نتایج، بیانگر ظرفیت فوم برای ارتقای فرایندهای گازپایه به‌منظور ازدیاد برداشت نفت است. نتایج هم‌چنین، نشان‌داد که تزریق فوم می‌تواند به‌عنوان یک روش مؤثر برای کنترل مسیر سیال تزریقی در شرایط مخازن ناهمگن لایه‌ای و نیز افزایش تولید نفت باقی‌مانده باشد. فوم با افزایش گران‌روی سیال، مقاومت جریان را در لایه‌های با تراوایی بالا افزایش‌می‌دهد و باعث انحراف سیال به‌سمت مناطق هدف کم‌تراوا و متعاقباً بهبود کارایی فرایند تزریق گاز می‌شود.

https://www.ijche.ir/article_218467_cec641328aa30119c95ecfcffd1980fe.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Analysis of Economic and Control Performance of Ethanol Dehydration Using Extractive Distillation ارزیابی عملکرد اقتصادی و کنترلی آب‌زدایی اتانول با فرایند تقطیر استخراجی 21 34 221466 10.22034/ijche.2025.488681.1467 FA رسول جلی باقو دله‌زی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی تبریز حسام احمدیان بهروز دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی تبریز Journal Article 2024 11 16 In this research, the ethanol dehydration process via extractive distillation is investigated using ethylene glycol and glycerol from both economic and controllability perspectives. The research method involves steady-state and dynamic simulations using Aspen Plus software; first, the steady-state simulation is employed to determine the design parameters of the extractive distillation columns, and then closed-loop dynamic simulations are conducted to evaluate the control system’s performance and its sensitivity to disturbances. In addition, the controllability is assessed by calculating the condition number as an index, while the total annual cost (TAC) is estimated as an economic indicator. The results show that although using glycerol yields higher relative volatility, ethylene glycol is a more optimal solvent for ethanol dehydration due to its lower operating costs and better control performance in response to feed composition disturbances. در این پژوهش، فرایند آب‌زدایی اتانول ارزراه تقطیر استخراجی بااستفاده‌از دو حلال اتیلن‌گلیکول و گلیسرول ازمنظر اقتصادی و کنترل‌پذیری بررسی‌شده‌است. روش پژوهش، شامل شبیه‌سازی حالت پایا و دینامیکی فرایند بااستفاده‌از نرم‌افزار Aspen Plus است؛ به‌طوری‌که ابتدا بااستفاده‌از شبیه‌سازی پایا مشخصه‌های طراحی برج‌های تقطیر استخراجی تعیین شده و سپس، با اجرای شبیه‌سازی دینامیکی حلقه‌بسته، عملکرد کنترل سامانه و حساسیت آن نسبت‌به اغتشاشات ورودی ارزیابی‌شده‌است. به‌علاوه، با محاسبۀ عدد وضعیت به‌عنوان شاخص کنترل‌پذیری و براورد هزینۀ سالانۀ کل (TAC) به‌عنوان شاخص اقتصادی، اثرات انتخاب حلال بر عملکرد سامانه به‌طور هم‌زمان تحلیل‌شده‌است. نتایج حاصل، نشان‌می‌دهد که باوجود افزایش فراریت نسبی حاصل‌از استفاده‌از گلیسرول، حلال اتیلن‌گلیکول به‌دلیل هزینه‌های عملیاتی کمتر و کنترل‌پذیری بهتر دربرابر اغتشاشات ترکیب خوراک، گزینۀ بهینه‌تری در فرایند آب‌زدایی اتانول محسوب‌می‌شود.

https://www.ijche.ir/article_221466_d7a7ad963622e3cdaa3c9a6205d766df.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Adsorption Removal of Methylene Blue Using Silica Aerogel Adsorbent حذف متیلن‌بلو به‌وسیلۀ سیلیکا ایروژل به‌روش جذب سطحی 35 49 219618 10.22034/ijche.2025.492488.1472 FA طاهر یوسفی امیری استادیار مهندسی شیمی، دانشگاه زنجان مهدی باقری کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر Journal Article 2024 12 06 Synthetic dyes such as methylene blue, which are cationic and one of the most important and toxic pollutants in water, are resistant to biodegradation. Adsorption is an effective method to remove these dyes from water. Silica aerogels have been considered as efficient adsorbents due to their specific surface area and high porosity. In this research, the adsorption of methylene blue from an aqueous solution of methylene blue in different concentrations from 5 to 150 mg/L and at two temperatures of 25 and 40 °C and using different amounts of silica aerogel as adsorbent has been studied. Within the studied conditions, the highest adsorption capacity of methylene blue on silica aerogel was 42 mg/g, and in different tests, the removal percentage of methylene blue was 38-97%. The kinetics and capacity of adsorption of methylene blue-silica aerogel system were studied. Adsorption kinetics were evaluated through two pseudo-first-order and second-order kinetics models. Based on the correlations and the regression, it was observed that the experimental data are more consistent with the first-order kinetics model. Also, the corelation between the experimental data and the equation of Langmuir and Freundlich isotherms was investigated. The results showed that there is a better agreement between the experimental data and the Langmuir isotherm. رنگ‌های مصنوعی- مانند متیلن‌بلو- که کاتیونی و یکی‌از آلاینده‌های مهم و سمی در آب هستند؛ دربرابر تجزیۀ زیستی مقاوم‌اند. جذب سطحی یک روش مؤثر برای حذف این رنگ‌ها از آب است. ایروژل‌های سیلیکایی به‌دلیل داشتن سطح ویژه و تخلخل بالا، به‌عنوان جاذب‌های کارامد در این زمینه مطرح‌شده‌اند. در این پژوهش، جذب متیلن‌بلو از محلول آبی متیلن‌بلو در غلظت‌های مختلف از 5 تا 150 میلی‌گرم‌درلیتر و در دو دمای 25 و 40 درجۀ سلسیوس و بااستفاده‌از مقادیر مختلف سیلیکا ایروژل به‌عنوان جاذب، مطالعه‌شده‌است. درمحدودۀ شرایط مورد مطالعه، بالاترین میزان جذب متیلن‌بلو برروی سیلیکا ایروژل mg/g42‌ به‌دست‌آمد و در آزمایش‌های مختلف درصد حذف متیلن‌بلو درمحدودۀ 38-97% حاصل‌شد. سرعت و ظرفیت جذب سامانۀ متیلن‌بلو- سیلیکا ایروژل مطالعه‌شد. سینتیک جذب با دو مدل سرعت شبه مرتبۀ اول و مرتبۀ دوم ارزیابی‌شد. مشاهده‌شد که داده‌های تجربی از مدل سرعت مرتبۀ اول تبعیت بیشتری دارد. هم‌چنین، به بررسی رابطۀ بین داده‌های تجربی و معادلۀ ایزوترم‌های لانگمویر و فروندلیچ پرداخته‌شد. نتایج نشان‌داد که بین داده‌های تجربی و ایزوترم لانگمویر تطابق بیشتری وجوددارد.

https://www.ijche.ir/article_219618_2046fe6d598174ce30b64776232f60be.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Data-Driven Fault Diagnosis in Gas Refining Processes: A Case Study Using Support Vector Regressionand Gaussian Process Regression تشخیص عیب داده‌محور در فرایند پالایش گاز: مطالعۀ موردی بااستفاده‌از رگرسیون ماشین بردار پشتیبان و فرایند گاوسی 50 59 219388 10.22034/ijche.2025.495041.1482 FA سید حسین احمدی دانشجوی دکتری مهندسی برق، دانشگاه صنعتی تبریز محمد جواد خسروجردی استاد مهندسی برق، دانشگاه صنعتی تبریز Journal Article 2024 12 20 Rapid fault diagnosis in complex processes of gas refineries is a key challenge in process engineering and control, due to the strategic importance of this equipment and the high maintenance costs. Despite the vast amount of data generated in these processes, the effective exploitation of this data has been limited so far. In data-driven fault detection methods, two main approaches exist: fault detection and classification, and fault diagnosis and fault measurement, with the latter being achievable through regression techniques or accurate models. This paper presents a machine learning-based approach for the regression modeling of industrial systems with outlier and noisy data, tailored for fault diagnosis applications. For fault diagnosis, two regression methods, including Support Vector Machine Regression and Gaussian Process Regression, have been utilized. These models are capable of predicting the behavior of industrial systems and diagnosis faults without the need for precise physical models. The main innovation of this paper is the introduction of a machine learning framework that can perform more accurately and rapidly compared to traditional expert fault diagnosis methods, particularly in scenarios with outlier and noisy data. تشخیص سریع عیب در فرایندهای پیچیدۀ پالایشگاه‌های گازی به‌دلیل اهمیت راه‌بردی این تجهیزات و هزینه‌های بالای نگهداری آن‌ها، یکی‌از چالش‌های کلیدی در مهندسی و کنترل فرایندها است. باوجود تولید حجم وسیعی از داده‌ها در این فرایندها، بهره‌برداری مؤثر از آن‌ها تاکنون محدود بوده‌است. در روش‌های تشخیص عیب داده‌محور دو روی‌کرد آشکارسازی و کلاس‌بندی عیب و تشخیص و اندازه‌گیری دقیق عیب وجوددارد که روی‌کرد دوم با روش‌های رگرسیون و یا مدل‌های دقیق ‌انجام‌پذیر است. این مقاله، روشی مبتنی‌بر یادگیری ماشین برای مدل‌سازی رگرسیونی سامانه‌های صنعتی با داده‌های پرت و با نوفه برای کاربردهای تشخیص عیب ارائه‌می‌کند. برای تشخیص و مکان‌یابی عیب‌ها، دو روش رگرسیونی، شامل رگرسیون ماشین بردار پشتیبان و رگرسیون فرایند گاوسی، به‌کارگرفته‌شده‌است. این مدل‌ها قادربه پیش‌بینی رفتار سامانه‌های صنعتی و شناسایی عیوب بدون نیاز به مدل‌های فیزیکی دقیق هستند. نوآوری اصلی این مقاله، معرفی یک چهارچوب یادگیری ماشین است که می‌تواند درمقایسه‌با روش‌های سنتی تشخیص عیب به‌وسیلۀ متخصص باتجربه در شرایط داده‌های ناقص و نوفه‌ای به‌طور دقیق‌تر و سریع‌تری عمل‌کند.

https://www.ijche.ir/article_219388_fafc73907776ffbe829e3a7d91120ede.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Modified Shrimp-Shell Chitosan: Synthesis, Characterization and Application for Phosphate Removal from Wastewater کیتوزان پوست میگوی اصلاح‌شده: سنتز، شناسایی و کاربرد برای حذف فسفات از پساب 60 78 218501 10.22034/ijche.2025.495992.1485 FA خدیجه امیرسادات کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه یاسوج حکیمه شریفی فرد دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه یاسوج اصغر لشنی زادگان دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه یاسوج Journal Article 2024 12 26 Phosphate removal from polluted waters is one of the most important environmental problems. This study aimed to remove phosphate from municipal wastewater by a ternary composite of shrimp shell- chitosan/activated carbon/iron nanoparticles synthesized via the sonochemical method. Chitosan was synthesized from shrimp shell via sonochemical method and then modified using orange peel-activated carbon via synthesis of a ternary composite of chitosan/activated carbon/iron nanoparticles (CACIC). Identification of the composite functional groups, the morphology of its surface and pores, and porosity properties were investigated by FTIR, SEM, and BET techniques. The effect of solution pH (1-6), adsorbent amount (0.05-0.15 g), and pollutant concentration (20-100 mg/L) on the adsorption operation was investigated and the optimal operating conditions were determined using the Central Composite Design (CCD). Pseudo-first-degree, pseudo-second-degree, intra-particle diffusion, and Boyd kinetic patterns were utilized to portray the kinetic data, as well as the Langmuir, Freundlich, and Dubinin-Radushkevitch isotherms to describe the adsorption equilibrium data. The results offered that the adsorption confirmed the pseudo-second-degree kinetics (R2=1). Also, among the studied isotherms, the Langmuir pattern described well the phosphate adsorption upon the composite (R2=0.9996) and the maximum adsorption valence was 312.5 mg of phosphate /g composite. The optimum pH of phosphate uptake was 5.92. The amount of phosphate adsorbed by CACIC under optimal conditions was 97.05 mg/g. In general, it can be said that the composite of chitosan/orange peel-activated carbon/iron nanoparticles performs well in the process of phosphate ion adsorption in discontinuous adsorption. وجود فسفات در آب‌های آلوده یکی‌از مهم‌ترین مشکلات زیست‌محیطی است. هدف این مطالعه، حذف فسفات از پساب شهری به‌وسیلۀ کامپوزیت سه‌جزئی کیتوزان پوستۀ میگو/ کربن فعال/ نانوذرات آهن سنتزشده‌با روش سونوشیمیایی بود. کیتوزان از پوستۀ میگو باروش سونوشیمیایی سنتزشد و سپس، بااستفاده‌از کربن فعال‌شدۀ پوست پرتقال با سنتز کامپوزیت سه‌جزئی کیتوزان/ کربن فعال/ نانوذرات آهن (1CACIC) اصلاح‌شد. شناسایی گروه‌های عاملی کامپوزیت، ریخت‌شناسی سطح و منافذ آن و خواص تخلخل با شگرد‌های FTIR، SEM و BET بررسی‌شد. اثر pH محلول(6-1)، مقدار جاذب (0/15-0/05 گرم) و غلظت آلاینده (mg/L 100-20) بر عملیات جذب بررسی‌شد و شرایط عملیاتی بهینه بااستفاده‌از طرح مرکب مرکزی تعیین‌شد. الگوهای جنبشی شبه درجۀ اول، شبه درجۀ دوم، نفوذ درون‌ذره و بوید برای به تصویرکشیدن دادههای جنبشی و هم‌چنین، ایزوترم‌های فروندلیچ، لانگمویر، و دوبینین- رادوشکویچ برای تحلیل تعادل دادههای جذب استفاده‌شد. نتایج نشان‌داد که جذب سینتیک شبه درجۀ دوم را تأییدمی‌کند (R2=1). هم‌چنین، در بین ایزوترم‌های مورد مطالعه، الگوی لانگمویر به‌خوبی جذب فسفات روی کامپوزیت را توصیف‌کرد (0/9996=R2) و حداکثر ظرفیت جذب 312/5 میلی‌گرم‌برگرم کامپوزیت بود. pH بهینۀ جذب فسفات 5/92 بود. میزان فسفات جذب‌شده‌باCACIC در شرایط بهینه برابربا mg/g 97/05 به‌دست‌آمد. به‌طور کلی، می‌توان‌گفت که کامپوزیت کیتوزان/ کربن فعال پوست پرتقال/ نانوذرات آهن عملکرد خوبی در فرایند جذب یون فسفات در فرایند جذب ناپیوسته دارد.

https://www.ijche.ir/article_218501_4ce0eb956648ab3ff6bb0afa3158cc42.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Changes in the Pigments Content and Apparent Color of Spirulina Platensis Powder Under Radiation of Visible Light Wavelengths تغییر محتوای رنگدانه‌ها و رنگ ظاهری پودر اسپیرولیناپلاتنسیستحت تابش امواج نور مرئی 79 87 219466 10.22034/ijche.2025.496799.1490 FA حسین دلاوری امرئی دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه بجنورد 0000-0002-8928-8332 ندا نعمانی کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر بی بی فائزه آذرکار استادیار شیمی آلی، دانشگاه بجنورد مهدی یزدانی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه بجنورد Journal Article 2024 12 31 Spirulina microalgae powder (Spirulina harvested from the culture medium that has been dried and powdered) can be affected by the type of light spectrum, just like Spirulina, during the pre-harvest period (growth period). In this study, the content of phycocyanin and chlorophyll in Spirulina platensis powder was evaluated under radiation of different light spectra. The results showed that the highest phycocyanin content was related to the sample under red LED light and the lowest was related to the sample under blue LED light. But the sample under blue light looked bluer in appearance and the purity of phycocyanin was the highest for this sample. The chlorophyll-a and total cartenoids content in all samples decreased during the test period compared to the control sample, which indicates the destruction of chlorophyll under the radiation of different light spectra. پودر ریزجلبک اسپیرولینا (اسپیرولینای برداشت‌شده از محیط کشت که خشک و پودر شده‌است) میتواند همانند اسپیرولینا در دورۀ قبل‌از برداشت (دورۀ رشد) ازنوع طیف نور تأثیرپذیرد. در این مطالعه میزان فیکوسیانین، کلروفیل و کارتنوئیدها در پودر ریزجلبک اسپیرولیناپلاتنسیس در مجاورت نور با طول موج‌های مختلف ارزیابی‌شد. نتایج نشان‌داد که بیشترین محتوای فیکوسیانین مربوط‌به نمونۀ تحت نور LED سرخ و کمترین آن مربوط‌به تحت نور LED آبی بوده‌است. نمونۀ تحت نور LED آبی از لحاظ ظاهری، آبیتر به‌نظر میرسید و میزان خلوص فیکوسیانین برای این نمونه بیشترین مقدار بوده‌است. محتوای کلروفیل a و کارتنوئیدها در تمامی نمونهها درطول دورۀ آزمایش نسبت‌به نمونۀ شاهد کاهش‌یافته‌است که این مطلب نشان‌دهندۀ تخریب کلروفیل و کارتنوئیدها تحت تابش طیف‌های مختلف نوری بوده‌است.

https://www.ijche.ir/article_219466_fc621b0c78368ff4c12167efbddd3320.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Dynamic Modeling and Simulation of Catalytic Beds in the Claus Process: Impact of Capillary Condensation of Sulfur on Bed Deactivation مدل‌سازی و شبیه‌سازی دینامیکی بسترهای کاتالیستی فرایند کلاوس: تأثیر میعان مویینگی گوگرد بر غیر فعال‌شدن بستر 89 107 221730 10.22034/ijche.2025.504347.1497 FA پژمان مایل فر کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد سید حیدر رجائی شوشتری استادیار مهندسی شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0002-0984-1282 اکبر شاهسوند دانشیار مهندسی شیمی، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2025 02 03 The Modified Claus process is the most common method for removing hydrogen sulfide from natural gas. Despite studies conducted on the simulation of catalytic beds in sulfur recovery units, no comprehensive research has yet been carried out on the impact of sulfur capillary condensation on catalyst deactivation. In the present study, dynamic modeling and simulation of sulfur production processes in catalytic beds were performed, considering the Claus reaction and hydrolysis. After validating the proposed mathematical model, the distribution of operational parameters such as temperature, pressure, and component concentrations, taking catalyst deactivation into account, was analyzed. The results from the simulation showed that, for the current case study, approximately 80% of the catalyst deactivates after 300 days of loading in the bed due to sulfur capillary condensation, resulting in a more than 49% reduction in sulfur production. فرایند کلاوس اصلاح‌شده، متداول‌ترین فرایند برای حذف سولفید هیدروژن از گاز طبیعی است. با وجود پژوهش‌هایی که درزمینۀ شبیه‌سازی بسترهای کاتالیستی واحد بازیافت گوگرد انجام‌شده‌است، تاکنون پژوهش جامعی پیرامون تأثیر میعان مویینگی گوگرد بر غیرفعال‌شدن کاتالیست انجام‌نگرفته‌است. در پژوهش حاضر، مدل‌سازی و شبیه‌سازی دینامیکی فرایند تولید گوگرد در بسترهای کاتالیستی، با درنظرگرفتن واکنش‌های کلاوس و هیدرولیز انجام‌شد. پس‌از اعتبارسنجی مدل ریاضی ارائه‌شده، توزیع مشخصه‌های عملیاتی مانند دما، فشار و غلظت اجزاء با درنظرگرفتن غیر فعال‌شدن کاتالیست بررسی‌شد. نتایج حاصل‌از شبیه‌سازی نشان‌داد که برای مطالعۀ موردی حاضر، حدود ۸۰ درصد کاتالیست پس‌از ۳۰۰ روز از شروع بارگذاری آن در بستر، به‌دلیل میعان مویینگی گوگرد غیر فعال می‌شود و میزان گوگرد تولیدی نیز بیش‌از ۴۹ درصد کاهش‌می‌یابد.

https://www.ijche.ir/article_221730_eee798527fce771c2eceb2f7a74bf9fb.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Analysis of Morphology, Mechanical Properties, Thermal Stability and Thermal Degradation Behavior of Epoxy Nanocomposites Containing Modified Nanoclays آنالیز ریخت‌شناسی، خواص مکانیکی، پایداری گرمایی و رفتار تخریب گرمایی نانوکامپوزیت‌های اپوکسی حاوی نانورس‌های اصلاح‌شده 108 123 221250 10.22034/ijche.2025.504534.1499 FA محمد حسین کرمی پژوهشگر پسا دکترامهندسی پلیمر، دانشگاه اصفهان امید معینی جزنی دانشیار مهندسی پلیمر، دانشگاه اصفهان Journal Article 2025 02 04 Studies indicate that the uniform distribution of clay nanoparticles within an epoxy matrix, particularly in the presence of chemical modifiers, significantly enhances the properties of nanocomposites. Research findings demonstrate that the modification of clay nanoparticles positively impacts the mechanical properties of epoxy resins. Epoxy nanocomposites containing modified clay nanoparticles with various functional groups exhibit notable increases in tensile strength and Young's modulus. These improvements are attributed to the proper dispersion of nanoparticles and optimal interactions between the resin and clay. This study also investigates the thermal stability and thermal degradation of epoxy nanocomposites, revealing that the incorporation of clay nanoparticles into epoxy formulations can substantially enhance their thermal and mechanical properties. Overall, the research concludes that epoxy nanocomposites utilizing both clay nanoparticles and modified clay significantly improve thermal stability and mechanical characteristics, making them suitable for high-performance industrial applications that require heat and thermal degradation resistance. Additionally, this study explores the effects of modified clay nanoparticles on morphology, mechanical properties, thermal stability, and recent advancements in epoxy resin and hybrid epoxy nanocomposites. توزیع یکنواخت نانوذرات رس در ماتریس اپوکسی، به‌ویژه بااستفاده‌از اصلاح‌کننده‌های شیمیایی، می‌تواند به بهبود خواص نانوکامپوزیت‌ها کمک‌کند. تحقیقات نشان‌می‌دهد که اصلاح نانورس تأثیر مثبتی بر خواص مکانیکی رزین‌های اپوکسی دارد. نانوکامپوزیت‌های اپوکسی که حاوی نانورس اصلاح‌شده با گروه‌های مختلف است، به‌طور قابل توجهی استحکام کششی و مدول یانگ را افزایش‌می‌دهد. این بهبود به‌دلیل پراکنش مناسب نانوذرات و تعامل بهینۀ بین رزین و نانورس است. هم‌چنین، این مطالعه به بررسی پایداری گرمایی و تخریب گرمایی نانوکامپوزیت‌های اپوکسی می‌پردازد و نشان‌می‌دهد که افزودن نانورس به ترکیبات اپوکسی می‌تواند خواص گرمایی و مکانیکی این مواد را به‌طور قابل توجهی بهبودبخشد. به‌طور کلی، این پژوهش چنین نتیجه‌‌می‌گیرد که نانوکامپوزیت‌های اپوکسی بااستفاده‌از نانورس و نانوذرات رس اصلاح‌شده، به‌طور چشم‌گیری از نظر پایداری حرارتی و خواص مکانیکی بهبودمی‌یابد و می‌تواند در کاربردهای صنعتی به‌عنوان موادی با عملکرد بالا و مقاوم دربرابر حرارت و تخریب گرمایی به‌کاررود. این تحقیق، هم‌چنین به بررسی اثر نانورس‌های اصلاح‌شده بر ریخت‌شناسی، خواص مکانیکی، پایداری گرمایی و پیشرفت‌های اخیر درزمینۀ رزین اپوکسی و نانوکامپوزیت‌های هیبرید می‌پردازد.

https://www.ijche.ir/article_221250_95310ffc6dbd98e4b9c0e0c3ca1eb03d.pdf

انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 24 143 2026 02 20 Optimized Synthesis and Enhancement of Properties of Acrylic -Based Microgel Thickener Copolymers via Inverse Emulsion Polymerization سنتز بهینه و بهبود خواص کوپلیمرهای غلظت‌دهندۀ میکروژلی پایه‌آکریلیکی به‌روش پلیمریزاسیون امولسیونی وارون 124 139 220196 10.22034/ijche.2025.507116.1504 FA علیرضا سبزواری دانشیار مهندسی پلیمر، دانشگاه میبد محمدباقر سبحانی متین استادیار مهندسی پلیمر، دانشگاه صنعتی همدان کوروش کبیری دانشیار مهندسی پلیمر، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران Journal Article 2025 02 17 This study focuses on the optimized synthesis of microgel thickeners derived from sodium acrylate-acrylic acid copolymers through inverse emulsion polymerization. The primary objective was to enhance polymerization efficiency and improve the thickening and rheological properties of these materials by employing optimized synthesis conditions, novel crosslinkers (diglycidyl ether derivatives), modified Cloisite plate-like nanoparticles, and acrylamide comonomers. At equivalent concentrations (0.3 g), the use of a long-chain crosslinker (poly(ethylene glycol) diglycidyl) ether compared to a short-chain counterpart (diethylene glycol diglycidyl ether) resulted in a ~13-fold increase in apparent viscosity (from 1.39 Pa·s to 20.2 Pa·s at a shear rate of 10 rpm). Incorporation of Cloisite nanoparticles as reinforcing agents, up to an optimal concentration of 5 wt%, led to a ~7-fold rise in storage modulus (from 0.65 kPa to 5.61 kPa at 10 Hz) and a significant improvement in copolymer thickening performance. The addition of acrylamide comonomer to the primary copolymer backbone, forming a terpolymer with 40 mol% acrylamide, increased the polymerization conversion yield from 62% to 93% and produced an approximately 4-fold improvement in direct latex viscosity. This study demonstrates that the strategic combination of advanced crosslinkers, nanoparticles, and comonomers represents an effective approach for developing high-performance polymeric thickeners. در این پژوهش به سنتز بهینۀ کوپلیمرهای غلظت‌دهندۀ هیدروژلی برپایۀ سدیم آکریلات-آکریلیک اسید، به‌روش پلیمریزاسیون (بَسپارش) امولسیونی وارون پرداخته‌شد. هدف اصلی این مطالعه، افزایش بازده پلیمریزاسیون و بهبود خواص غلظت‌دهندگی و رئولوژیک (روانه‌شناختی) این مواد با شرایط سنتز بهینه، استفاده‌از شبکه‌سازهای نوین دی‌گلیسیدیل اتری، نانوذرات صفحه‌مانند کلوزیت اصلاح‌شده وکومونومر آکریل‌آمید است. در مقادیر برابر 3/0 گرم از دو شبکه‌ساز پلی‌اتیلن‌گلیکول دی‌گلیسیدیل اتر (بلندزنجیر) و دی‌اتیلن‌گلیکول دی‌گلیسیدیل اتر (کوتاه‌زنجیر) استفاده‌از شبکه‌ساز بلندزنجیر نسبت‌به کوتاه‌زنجیر، افزایش 13~ برابری گران‌روی ظاهری (از Pa.s 1/39 به Pa.s 20/2 در سرعت برشی rpm ۱۰) را به‌همراه داشت. استفاده‌از نانوذرات کلوزیت به‌عنوان تقویت‌کننده، تا مقدار بهینۀ 5% وزنی-وزنی، منجربه افزایش7~ برابری مدول ذخیره (از KPa 0/65 به KPa 5/61 در فرکانس Hz ۱۰) و افزایش چشم‌گیر غلظت‌دهندگی کوپلیمرها شد. افزودن مونومر آکریل‌آمید به زنجیرۀ اصلی کوپلیمر اولیه و تشکیل ترپلیمر با 40% مولی‌آکریل‌آمید، افزایش درصد تبدیل پلیمریزاسیون از ۶۲% به ۹۳% و افزایش 4~ برابری در گران‌روی لاتکس مستقیم را درپی‌داشت. این مطالعه، نشان‌داد که ترکیب عوامل شبکه‌ساز نوین، نانوذرات و کومونومرها می‌تواند راه‌کاری مؤثر برای تولید غلظت‌دهنده‌های پلیمری با کارایی بالا باشد.

https://www.ijche.ir/article_220196_9c4dab72ab47106186c993e1bcc52405.pdf