انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 مقالات آماده انتشار 2026 05 30 Technical and Economic Evaluation of Linear Low Density Polyethylene Production ارزیابی فنی و اقتصادی تولید پلی اتیلن سبک خطی 244467 10.22034/ijche.2026.577848.1594 FA زهره طاهرخانی استادیار مهندسی پلیمر، گروه پژوهشی طراحی فرایندهای شیمیایی، جهاد دانشگاهی-سازمان تهران، تهران، ایران Journal Article 2026 02 24 Linear low-density polyethylene (LLDPE) is one of the most important engineering thermoplastics due to its favorable combination of mechanical properties, good processability, and tunable molecular microstructure, which has secured its prominent position in polymer industries. LLDPE is primarily produced via copolymerization of ethylene with α-olefins in the presence of Ziegler–Natta or metallocene catalysts. In this study, a feasibility assessment of an LLDPE production plant with a nominal capacity of 400,000 tons/year was carried out. The estimated fixed capital investment, operating cost, and annual profit were 242.7, 363.7, and 156.3 million USD, respectively. Economic evaluation indicators, including an internal rate of return of 64.4%, a net present value of 518.5 million USD, and a payback period of 1.55 years at a 20% discount rate, demonstrate the economic viability of the project. Sensitivity analysis revealed that selling price and material cost exert the greatest influence on profitability, highlighting the critical role of market risk management in ensuring long-term economic sustainability. پلی‌اتیلن سبک خطی (LLDPE) یکی از مهم‌ترین پلیمرهای گرمانرم مهندسی است که به دلیل برخورداری از ترکیب مطلوبی از خواص مکانیکی، فرآیندپذیری مناسب و قابلیت تنظیم ریزساختار مولکولی، جایگاه ویژه‌ای در صنایع پلیمری دارد. این پلیمر از طریق کوپلیمریزاسیون گاز اتیلن با آلفا-اولفین‌ها در حضور کاتالیزورهای زیگلر–ناتا یا متالوسن تولید می‌شود. در این پژوهش، امکان‌سنجی فنی–اقتصادی احداث واحد تولید LLDPE با ظرفیت اسمی ۴۰۰ هزار تن در سال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد سرمایه‌گذاری ثابت، هزینه‌های سالیانه و سود سالیانه به‌ترتیب ۲۴۲.۷، ۳63.7 و 156.3 میلیون دلار برآورد می‌شود. شاخص‌های اقتصادی شامل نرخ بازده داخلی 64.4%، ارزش خالص فعلی 518.5 میلیون دلار و دوره بازگشت سرمایه 1.55 سال در نرخ تنزیل ۲۰ درصد، بیانگر توجیه‌پذیری اقتصادی طرح است. تحلیل حساسیت نشان داد قیمت فروش محصول و هزینه مواد اولیه بیشترین تأثیر را بر سودآوری دارند و مدیریت ریسک بازار در پایداری اقتصادی پروژه نقش کلیدی دارد.