انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 25 145 2026 06 22 Investigation of the Catalysts for Selective Ethylbenzene Dealkylation from a Mixed Feed of Xylenes بررسی کاتالیست‌های دی‌آلکیلاسیون گزینش‌پذیر اتیل‌بنزن از خوراک مخلوط زایلن‌ها 8 28 226066 10.22034/ijche.2025.492460.1475 FA آرمان میرچی دانشجوی دکتری مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی شریف محمد کاظمینی استاد مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی شریف سعید سلطانعلی دانشیار مهندسی شیمی، پژوهشگاه صنعت نفت سید رضا سیف محدثی مربی مهندسی شیمی، پژوهشگاه صنعت نفت Journal Article 2024 12 09 Paraxylene is known as the most important and widely-used isomer within the xylenes due to its wide applications. The presence of ethylbenzene as an undesirable component amongst xylene isomers has long been considered a major challenge in the process of xylene isomerization. To optimize process performance, converting ethylbenzene to other products is essential. On the other hand, in addition to the effective conversion of ethylbenzene, the loss of xylenes must be desirably prevented. Therefore, the catalyst used must have high shape selectivity towards the conversion of ethylbenzene. The use of appropriate hydrogenation metals and various surface modification methods, including silanization, dealumination, and selective poisoning, as well as the use of different binders have been investigated to achieve maximum ethylbenzene conversion while to minimize xylene loss in the design of catalysts for the xylene isomerization. This study, aimed at improvingthe performance of the process above, examines researches conducted upon the effect of the aforementioned modification methods and changing of the operating conditions upon the catalyst performance of the ethylbenzene conversion and xylene isomerization processes. پارازایلن به‌دلیل کاربردهای گسترده، مهم‌ترین و پر مصرف‌ترین ایزومر در مخلوط زایلن‌ها شناخته‌می‌‌شود. وجود اتیل‌بنزن به‌عنوان جزء نامطلوب در میان ایزومرهای زایلن، همواره از چالش‌های اساسی در فرایند ایزومریزاسیون زایلن‌ها است و به‌منظور عملکرد بهینۀ فرایند، تبدیل اتیل‌بنزن به محصولات دیگر ضروری است. از سوی دیگر علاوه بر تبدیل مؤثر اتیل‌بنزن، باید از هدررفت زایلن‌ها به‌نحو مطلوبی جلوگیری‌شود. از این رو کاتالیست مورد استفاده باید گزینش‌پذیری شکلی بالایی نسبت به تبدیل اتیل‌بنزن داشته‌باشد. به‌کارگیری فلزات هیدروژناسیون مناسب و روش‌های مختلف اصلاح سطح، شامل سیلانیزاسیون، آلومینیوم‌زدایی و مسمومیت گزینشی، هم‌چنین استفاده از بایندرهای مختلف، به‌منظور دست‌یابی به حداکثر تبدیل اتیل‌بنزن و حداقل اتلاف زایلن‌ها در طراحی و ساخت کاتالیست‌های فرایند ایزومریزاسیون زایلن بررسی شده‌است. این مطالعه با هدف بهبود عملکرد فرایند مذکور، به بررسی پژوهش‌های انجام‌شده در مورد تأثیر روش‌های اصلاح مذکور و هم‌چنین، تغییر شرایط عملیاتی، بر عملکرد کاتالیست فرایندهای تبدیل اتیل‌بنزن و ایزومریزاسیون زایلن‌ها می‌پردازد.

https://www.ijche.ir/article_226066_4c35381b6b251c3b17ffb1842a2952bc.pdf