انجمن مهندسی شیمی ایران مهندسی شیمی ایران 1735-5400 23 136 2024 12 21 Study of Kinetics of Drug Release from Atorvastatin-Loaded Layered Double Hydroxide مطالعۀ سینتیک رهایش داروی آتورواستاتین از نانوذرات هیدروکسید دوگانۀ لایه‌ای 77 92 187532 10.22034/ijche.2024.412406.1344 FA فاطمه شکرالهی استادیار مهندسی پلیمر، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران پروین شکرالهی دانشیار مهندسی پلیمر، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران هاجر جمشیدی مربی شیمی آلی، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران فهیمه لطیف کارشناسی ارشد مهندسی پلیمر، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران Journal Article 2023 08 20 In this research, the release kinetics of atorvastatin, which is a hydrophobic drug, from the drug-intercalated layered double hydroxide (LDH) nanoparticles is investigated. For this purpose, LDH nanoparticles were synthesized by co-precipitation method, using two mixing methods (magnetic stirrer and homogenizer) then, atorvastatin was loaded between the layers of LDH nanoparticles. Synthetic LDH particles were characterized by FTIR, XRD, and SEM tests. The SEM test showed that, with the increase in the mixing speed in the synthesis, the size of the particles decreased significantly. The XRD test also determined that the crystallinity decreases as the particle size decreases, which is due to the existence of more violations in the structure of smaller particles. The d-spacing distance between the layers for LDH particles was 7.8 angstroms before drug loading and increased to 33.3 angstroms after drug loading. Visible ultraviolet spectroscopy was used to calculate the amount of loaded drug and obtain the drug release pattern. The obtained results showed that the amount of intercalated drug between layers of synthesized LDH particles with the help of a homogenizer is about 1.8 times more than the amount of drug loaded in LDH particles synthesized through a magnetic stirrer. Drug release was also studied with four kinetic models of penetration-dissolution of zero order, first order, Rigter-Peppas, and Higuchi. The study of the release kinetics of atorvastatin drug from different samples showed that the Higuchi model has the highest and the zero degree model has the lowest agreement with the experimental results. در این پژوهش، سینتیک رهایش داروی آتورواستاتین- که دارویی آب‌گریز است- از بین لایه‌های نانوذرات هیدروکسید دوگانۀ لایه‌ای بررسی شده‌است. بدین منظور، نانوذرات هیدروکسید دوگانۀ لایه‌ای (LDH) با روش هم‌رسوبی و استفاده‌از دو شیوۀ اختلاط‌‌ (با همزن مغناطیسی و همگن‌ساز) سنتز شد و سپس، داروی آتورواستاتین درمیان لایه‌های نانوذرات سنتزی LDH بارگذاری شد. ذرات LDH سنتزی باکمک آزمون‌های FTIR، XRD و SEM مشخصه‌یابی شد. آزمون SEM نشان داد که با افزایش سرعت اختلاط در سنتز، اندازۀ ذرات به‌مقدار شایان توجهی کاهش یافت. آزمون XRD نیز مشخص کرد که بلورینگی با کوچک‌تر‌شدن اندازۀ ذرات کاهش می‌یابد که ناشی‌از وجود نقص‌های بیشتر در ساختار ذرات کوچک‌تر است. فاصلۀ بین لایه‌ها برای ذرات LDH پیش‌از بارگذاری دارو 7/8 آنگستروم بود و پس‌از بارگذاری دارو و انتقال پیک (003) به زاویۀ کوچک‌تر، به 3/33 آنگستروم افزایش یافت. برای محاسبۀ مقدار داروی بارگذاری‌شده و به‌دست‌آوردن الگوی رهایش دارو از طیف‌سنجی مرئی- فرابنفش استفاده شد. نتایج نشان داد که مقدار داروی بارگذاری‌شده در ذرات LDH سنتزی به‌کمک اختلاط با همگن‌ساز، بیش‌از 1/8برابر داروی بارگذاری‌شده در ذرات LDH سنتزشده به‌کمک همزن مغناطیسی است. رهایش دارو نیز با چهار مدل سینتیکی درجۀ صفر، درجۀ اول، Rigter-Peppas و Higuchi مطالعه شد. مطالعۀ سینتیک رهایش داروی آتورواستاتین از نمونه‌های مختلف نشان داد که رهایش دارو غیرخطی است و مدل Higuchi بیشترین و مدل درجۀ صفر کمترین انطباق را با نتایج تجربی دارد.

https://www.ijche.ir/article_187532_5bf6895984b8c44d2b95ee4c7578ce4d.pdf