بررسی تحولات به منظور بهبود عملکرد واحد تبدیل کاتالیستی؛ مروری بر توسعه ی مدل ها و بهینه سازی

نویسندگان

چکیده

فرایند تبدیل کاتالیستی1 از لحاظ تولید بنزین با اکتان بالا و آروماتیک‌های ارزشمند از مهم‌ترین فرایندها به‌شمار می‌آید. این پژوهش با بررسی مقالات انتشاریافته از سال 1959، بر 3 مبحث مدل‌سازی سینتیکی، مدل‌سازی‌های پایا و ناپایا و بهینه‌سازی متمرکز است. اغلب مدل‌های سینتیکی بر اساس روش توده‌های گسسته از 3 تا 31 توده‌ای2 استوار بوده‌اند و مدل‌سازی‌های مولکولی به دلیل پیچیدگی و محاسبات زیاد کمتر به‌کار گرفته شده‌اند. در مدل‌سازی‌های پایا و ناپایا از پدیده نفوذ در فرایند چشم‌پوشی شده‌است. میان پیکربندی‌های مختلف راکتورها مشاهده شد که افت فشار در بستر راکتورهای کروی جریان شعاعی که در مقیاس آزمایشگاهی بررسی شدند، کمتر است. بهینه‌سازی غالباً روی مدل‌های پایا انجام شده و پارامترهای دما، فشار و توزیع جرم کاتالیست بهینه شده‌اند. همچنین مشاهده شد اگر اولین راکتور در بیشترین دمای ممکن و بسترهای بعدی، به ترتیب، در دمای پایین‌تری قرار گیرند، عملکرد اقتصادی فرایند بهبود چشمگیری خواهد یافت.

کلیدواژه‌ها